خدا

انسان , در باب والاترین و عالی ترین ارزش ها و کمالات و دست یافته ی

خود , آنچنان احساس قطعیت کرد و آنرا نهایت خرد خود پنداشت , که

گویی امری پیشین و تکاملی قطعی از گذشته بوده است .

و در این بین , خدا , به عنوان یک حقیقت مفروض و در اوج امواج

ماورایی این به اصطلاح فیلسوفان و برنامه ریزان خرد و شعور انسانی,

غیر قابل احساس و غیر قابل استناد و غیر قابل تحلیل ! , با رندی و

ظرافت خاصی , همواره خود را حتی بدون کوچکترین اثری ؛ بر مردمان

تحمیل کرده است ....

و این حضرات درنیافتند که هرچه که قانع میکند لزوما" نمیتواند حقیقی

باشد.

اما آدمی .. این روزها .. کم کم به این سمت سوق پیدا کرده تا

عادات درازگوشی خود را فراموش کند و دریافته است که برای

رسیدن به کمال مطلوب باید بر واقعیات تکیه نمود و نه به یافته های

احساسی یک تئوری پرداز کهن ...

این است که بی خدایی در میان مردم در حال توسعه است ..

+ تاريخ جمعه چهاردهم اسفند ۱۳۹۴ساعت 19:58 نويسنده مـــانـــی فـــــرنــــود |